skowyt zwyklaka II

i tak kochasz
bo jak masz kochać
inaczej
dwukropek i nawias
mniejsze niż trzy
większe niż nic
i nawet pamiętać nie musisz
kolejną rocznice
wyznacza kolejny portal
kolejnej społeczności
a pocałunek trwa podobno
już dwanaście sekund
kolejne
to tyle co napisać dwukropek
i gwiazdkę
a na zachodzie
dalej bez zmian
jest słońce
i już go nie ma
dwanaście sekund
12


o 11 za mało

skowyt zwyklaka 1

i biegną przed siebie
w pogoni za niczym
jadą na nartach
bez nart i kijów
bez śniegu
i patrzą przed siebie
w smartfony ajfony
i widzą świat swój
na sucho

jak gwiazdy gotują
jak srają i płaczą
i ronią pajacyki
i robią łzy
i pięknie oddycha ich
odzież termoaktywna
bardziej niż serce
i sami dławią się
 w hauście powietrza
bo za daleko podbiegli
w las

i rower na silnik
bo pedoławanie
nie wskazane
pod górkę jest łatwiej
bo nie trzeba hamować
i biegną różowi
świecący rumiani
bo market akurat
miał taką promocje

a ty idziesz i patrzysz
na wschodzie
nic się nie zmienia
a na zachodzie
dalej bez zmian
i tylko z grzeczności
 nie zaklniesz

kurwa

pomnik

POMNIK
kamień
na kamieniu
kamieniem
poganiamy

SERCE
serce
serce
serce

a po śmierci
i tak juz nic nie ma znaczenia

****

już prawie o tobie zapomniałem
Pani
ale ty jesteś zbyt zazdrosna
dasz dużo
odbierzesz więcej

rzeczywistość
śmierć
i ja

a świerszcze
graja dalej

rolex i klepsydra

biegniesz wciąż

byle do przodu
łykasz to życie
byle najwięcej
dławisz się
i
pełnymi piasku oczyma
patrzysz na złotego rolexa

złoto odmierza czas
tak samo jak piasek
w klepsydrze
sekunda to zawsze sekunda
a ty
nie jesteś zlotem
jesteś tylko pyłem
a
sekunda
jest tylko sekundą

ziarnko piasku
w mechanizmie zegara
i pył rozwiał wiatr

sekunda nadal jest sekundą

chłopiec

chłopczyku
tak własnie wygląda dorosłość
załóż kapelusz
i się męcz
większość problemów
wymyśliłeś sobie sam
bo
dorosłość to czas
kiedy przestajesz wymyślać
sam siebie
to czas kiedy
wymyślasz sobie
kolejne problemy

odróżniasz węża
od kapelusza
chłopczyku?

droga krzyżowa- stacja 23

chować uczucia
za trudnymi słowami
bezradność chować
w zagięcia pościeli
wszystkie łzy
w jeden kawałek szmaty
Twoja chusta-
całun Twój
Weroniko