wieczność w lodowym ogrodzie

Na początku tego listu chciałem napisać ze ja nie pisze wierszy, zgrywam coś z głowy kablem USB. Używając jakiś konwerterów z błędami przerabiam je na ciąg przypadkowych słów.
Inspiracja Grzędowiczem tylko na poziomie pojęciowym.

z wyrazami szacunku i zażenowania

ja, BłAZEN

ps. jebać świat

rakiety są spoko

WIECZNOŚĆ W LODOWYM OGRODZIE

gdy zabrzmiał hejnał

z wierzy mariackiej

zagrany na rurach kanalizacyjnych

zabrali matce dziecko

już nie może bawić się w ganianego

z fałdami skory

rodziło się w cierpieniu

i cierpienie zostało

cierpieniem się stało

jest wieczne

ale przyjdzie czas na powrót

tak jak przyszedł czas na upadek

czas zawsze przychodzi jakiś

może przynieść zimną mgłę

matkę zapomnienia

rozpalić ogień

w lodowym ogrodzie

albo nie stanie się nic

znowu

lubię pływać w strumieniu świadomości
pora wyruszyć w podroż                                

miłosc

wiesz ze kiedys 

bedziesz starą panną

bo nie potrafisz byc z nikim

i marudzisz

a ja będę jakimś żulem 

poetą

chuj z ciebie

i kiedys zapukam ci na chate

i otworzysz mi ty 

i twoje koty

a ja bede chcial

sprzedac moj tomik

na ksero odbity

i sie zobaczymy

oczy sie nie zmieniają

muzo glupia cipo

nawet róża to marnośc

tato jak zbudować bombę
ale na co ci bomba
bo ja chce zniszczyć świat tato
świat przecież jest taki piękny
zobacz na wiosnę kwitną kwiaty
jesienią są złote liście
synu

tato ty myślisz
ze świat jest piękny
ja jednak widzę
ze to wąż zjadł słonia
jednak

4A

znowu zostnie pył na dywanie

kiedyś matka zabierała mnie

do kościoła

podobno ochrzcili mnie

podobno w szopie

teraz nie ma i szopy

i kościoła i boga

a ty jesteś matką

bolesna, słuchająca

jedyną

jesteś poziomą deską

naszego krzyża

ja pionowym wzwodem

próbuje sięgnąć nieba

ty chcesz być moja ręka

nie dasz rady

dosięgnąć mnie dłonią

kiedy ja sięgam gwiazd

nie istnieją i ręce

i gwiazdy i krzyż

i JA

zostaje tylko trochę pyłu na dywanie

durszlak

zabiorę cie nocą na spacer
tylko tyle mogę ci dąć
położymy się
i będziemy patrzyli w niebo
tyle mogę zrobić

tylko
zastanów się
czy patrząc na moje niebo
widzisz moje gwiazdy
czy to neon burdelu z naprzeciwka
widziany przez durszlak

kochać nie wypada w towarzystwie

nieraz siedzę przy stole

i nie mogę juz więcej wypić

a rzeczywistość nadal boli

próbuje to z siebie wyrzucić
tak mimowolnie znienacka

co w towarzystwie nie wypada
(no chyba ze pije do lustra)

wymiotuje wiec

ukradkiem przez palce

biegnąc na ślepo do kibla

i tak

moja droga

uciekło mi życie

i moja miłość do ciebie

chociaż w droga stronę

nic nie chce smakować dobrze

ja ciągle tak bardzo
od nowa

jestem głodny
ciebie

toaleta

biały kwadrat na białym tle

błaznowi odpadły wszystkie dzwonki

nie ma hałasu bo nie ma niczego

sardynka bez puszki

wino bez alkoholu

krew bez bólu

ból bez sensu

nie widzę nic

nie czuje nic

tak

bardzo

nic...

a wiersze pisze
na kiblu